ระบบขนส่งสาธารณะต้องได้รับความสนใจอย่างจริงจัง หลังเหตุชนรถไฟครั้งร้ายแรง

สังคมไทยมีแนวโน้มที่จะตอบสนองต่อปัญหาในลักษณะเร่งด่วนชั่วคราว เมื่อเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้นมา ประชาชนจะเรียกร้องให้มีการแก้ไขอย่างจริงจัง แต่เมื่อสื่อสารเบาบางลง ความสนใจก็ค่อยๆ ลดลงไปจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์คล้ายกันอีกครั้ง

เหตุการณ์ล่าสุดที่สั่นคลอนสังคมคือการชนกันระหว่างรถไฟสินค้ากับรถโดยสารประจำทางที่ปรับอากาศในใจกลางกรุงเทพ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 8 คนและบาดเจ็บจำนวนมาก

ประเด็นสำคัญที่ถูกกล่าวถึงคือ รถขนส่งสาธารณะทั้งรถไฟและรถเมล์นั้นใช้บริการโดยชนชั้นล่างและชนชั้นกลางเป็นหลัก ไม่ใช่คนร่ำรวยหรือบุคคลที่มีชื่อเสียง ทำให้เสียงของผู้ใช้บริการอาจไม่มีพลังเพียงพอที่จะขับเคลื่อนการแก้ไขปัญหาอย่างแท้จริง

หลังจากเหตุโศกนาฏกรรมครั้งนี้ ปัญหาต่างๆ ที่เคยถูกละเลยก็ถูกนำมาพูดถึงอีกครั้ง เช่น ปัญหาจำนวนพนักงานขับรถที่ไม่เพียงพอ ทำให้ต้องทำงานเกินกำลังร่างกาย และส่งผลต่อความปลอดภัยของบริการ

สิ่งที่น่ากังวลยิ่งกว่านั้น คือการพบว่าพนักงานขับรถไฟมีฉี่ม่วงในระบบ ซึ่งเกิดคำถามว่าการรถไฟฯ มีการตรวจสอบและป้องกันการสัญญาณเตือนของพนักงานหรือไม่ นอกจากนี้ สภาพของคนขับรถที่ปรากฏหลังเหตุการณ์ เช่น การแต่งกายไม่เรียบร้อย ผมไม่เป็นระเบียบ ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับผู้ควบคุมยานพาหนะที่มีน้ำหนักสูงและความเสี่ยงสูง

ขบวนรถไฟเป็นยานพาหนะที่มีน้ำหนักมหาศาล ต้องใช้เวลานานในการหยุดพ้อ การพลาดพลั้งเพียงเล็กน้อยก็อาจนำไปสู่เหตุการณ์ร้ายแรงเช่นที่เกิดขึ้นที่แยกมักกะสัน นอกจากนี้ ยังจำเป็นต้องตรวจสอบระบบเตือนให้หยุดขบวนรถก่อนถึงจุดตัดถนน รวมทั้งมาตรฐานของระบบสัญญาณเตือนและธงแดง

ส่วนปัญหาของรถโดยสารประจำทางที่จอดคร่อมรางรถไฟ ต้องมีการปรับปรุงการจัดการจราจรในพื้นที่อย่างครั้งใหญ่ เพื่อไม่ให้รถติดขัดจนต้องเลื่อนตัวเข้าไปจอดบนรางรถไฟ

การสูญเสียชีวิตและความเสียหายต่อทรัพย์สินจำนวนมากในเหตุการณ์นี้ ควรจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่นำไปสู่การแก้ไขปัญหาอย่างเป็นระบบและยั่งยืน ทั้งในด้านระบบรถไฟ ระบบรถเมล์ และการจัดการจราจรบนถนน แม้ว่าผู้ใช้บริการส่วนใหญ่จะไม่ใช่คนที่มีอำนาจและเสียงดังในสังคม